תגובות

  • Şerif

    Bahar başlarıydı ve hava yağmurluydu... Buram-buram toprak kokuyordu her yan , Toprak sen kokuyordu... Eridim kokunda ,eğildim... Alnım toprağı öpüyordu... Dedim ya , toprak sen kokuyordu. Hafif hafif esen meltemdi toprağı içime sokan, İçimdeki kokuydu , topraktı , Yani sendin genzimi yakan. Her güzel şey gibi , Baharında ömrü kelebek kadar. Şimdi ,it titreten ayazdır saçımı yalar... Güya dışarda mevsim hala bahar. Yoksun ki , güneş toprağa vursa ne , Her yan toprak koksa ne kokmasa ne.. Sendin içime çektiğim , toprak bahane... Anlayabiliyorum artık bir çok şeyi , Sen yoksun , bahar yok , Yokluğun dondurmuş güneşi. Hasreti okadar güzel kaleme almışsın ki Çizgileri sen gönül sayfamda , Usta bir yazardan aşağı kalır yanın yok. İlmek ilmek işlemişsin , dürmüşsün satırlarımı , Yani , söylediğim gibi ; Anlayabiliyorum artık bir çok şeyi... Sen kokmayan bir toprak ; Benim için ancak bir MEZAR YERİ.... Şerif KORKMAZ