"Birseyler yaşıyorsun ve bitiyor Lâkin sana her duygunun ilkini yaşatan o insanın acısı izleri sende bâki kaliyor.. Unutmuyorsun zaman care değil unutmana aksine onu sana daha çok hatırlatıyor hayat ve ondan sonra yasadiklarin.. Çünkü kimse onun yerini alamıyor kimseye ona baktığın gibi bakamiyorsun kimseye ona hissettiğin duyguları hissedemiyorsun... İşte bunu görüp anladigin zaman bir kere daha hatirliyorsun bir kere daha acıyor için ama bir seyin bilincine variyorsun seni uzen ağlatan onun yoklugu değil böylesine büyük ve guzel duyguları bir daha hissedemeyecek olman.. Çünkü kalp dediğin bir kere aşık olur ve ömürlük olur ister seninle olsun ister olmasın, ister 10 yıl geçsin ister 100 yıl her geçen zamanin sonunda yine aklında kalbinde izini taşıdığın tek bir insan olur hayatında... o insanı da özel yapan sadece ona hissettiğin duygudur bu yüzden kişinin gidişi değil duyguların bitişi koyuyor insana...''