biz yağmura asardık çaputlarını kalbimizin..her damlası kahramanıydı bu hikayenin.

bir varmış,sonra hiç olmamış bir masalın sonunda yalnızdım öylece.

dudaklarım kuruydu,en çokta ellerim.

ne sen kokuyordun başucumda,ne de ellerin titriyordu avuçlarımda.

tek kişilik yatağımda çoğul hikayelerle yalnızdım öylece.oysa uyandığımda sana sarılacaktım,öyle diyordu kahraman.şimdi kim yalancı yağmur mu ? sen mi ?