• Batuhan

    Biraz değiştim,

    Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar?

    Değiştim?

    Unutamadığım sözlerinin arasında sıkışıyorum,

    Bir yanım kendimi kolluyor bir yanım seni

    Ben benimle savaşıyorum,

    Seninle değil?

    Sonucu kılıcı kuşananından belli olan bir savaşın,

    ne kazanabileni ne de kaybedeniyim?

    Sorun değil?

    Elbet Alışırım?

    Biraz alıştım.

    Her şey kadar, her kez kadar, sen kadar?

    Alıştım!

    Varlığını istemediğim tüm eksik yanları

    Ve çokluğunu da, yokluğunu da istemediğim

    iki arada bir derede duyguya alışıyorum?

    Bir yanım bırak diyor bir yanıma

    Kesin değil! Henüz tanıştık?

    Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar?

    Tanıdığımı sandığım bana daha yakınım artık

    Duvarlara anlatırken öğrendiklerim kendi hakkımda

    Ve aynalarda ağlarken gördüklerim kendi tarafımda

    Bir yanım memnun oldum diyor,

    bir yanım tanıyamadım daha

    Samimi değil?

    Bir hayli kırıldım?

    Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar?

    Canıma batan her halin felç gibi indi bedenime

    Gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım?

    Aslında ne sana, ne olanlara?

    Kendime kırgınım!..

    Maziye hiç değil, âna kırgınım

    Anlatamadığım, anlayamadığım masalların bana yaptıklarına

    Dinlediğim şarkılarda bana seni anımsatan şarkıcılara

    Beni anladığın kelimelerin bana her şeyi anlatıyor gibi geliyor oluşuna

    Bir hayli kırgınım?

    Beni ben kırdım oysa?

    İyi değilim.

    Galiba yoruldum?

    Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar?

    Kalbime, kalbimi kanıtlamaktan

    Ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan

    Ve dahası kocaman bir sahada tek başına koşmaktan yoruldum

    Aslında ne pişmanım ne de pes ediyorum!..

    Sadece beni kaybettikçe seni kaybediyorum.

    Şu kalp denen, beni bana sorgulatıyor artık

    Ki Seni sorgulamamasını nasıl beklerim?..

    Toprağa bakan yanım senden zaten ayrı

    Sana bakan yanımsa toprakla aynı

    Hıh! Ne yaparsan yap, gördüğünün seni görmesini bekleyemezsin!

    Gözlerim yorgun?

    Dudaklarım, dudaklarım hissiz?

    Dokunulmadan geçen yıllar bana ağır?

    Sarılmadan geçip giden uğurlamaların, kavuşmaları hep beklentisiz

    Söyleyemediklerini söylesende şimdi

    Sesine aşina yanım, onca sessizlikten sonra artık sağır!

    İsteyerek değil?

    Çok çalıştım

    Paylaştığımız hayatımızda bıraktığın onca üstü kapalı git izine

    Beni yerle bir eden kendince açık olan her tepkiye

    Ve bence bana tanımadığım bir adamı göstermene rağmen

    Daha öncede gitmiştim?

    Çok çalıştım?

    Paylaştığımız hayatımızda bıraktığın onca üstü kapalı git izine

    Beni yerle bir eden kendince açık olan her tepkine

    Ve bende bana tanımadığım bir adamı göstermene rağmen

    Gitmek için, bitmek için, sana huzur vermek için

    Çok çalıştım

    Daha öncede gitmiştim

    Kendi isteğimle

    Anladım ki daha önce sevmemiştim!

    Çok çalıştım inan

    Değişen yanımın aslında hep aynı olduğunu göstermeye

    Her defasında daha da tozlanan canımı kırmadan korumaya

    Ve alışmaya kendime

    Bu göz gözü görmez dumanlı halime

    Çok alışmaya çalıştım hem de

    Tanıştım seninle doğan yanımla da, ölen yanımla da

    Birini yaşattım! Yaşatıyorum da hala

    Ama diğerinin ölmesine engel olamıyorum da

    Yorulmak, dinlenmekten geçmiyor

    An be an çöküyor, insanın içindeki güç

    Işığı sönüyor

    Beyaza dönüyor rengi git gide

    Hissizleşiyor

    Ne yormak istedim Seni,

    Nede yormak kendimi

    Çok çalıştım

    Gitmeye de kalmaya da

    İkisi de aynı acı, ikiside rezil

    Daha öncede gitmiştim

    Ama böyle kalarak değil

    Böyle kalarak değil...

Yorumlar