HUZUR 1.BÖLÜM

Her insanın mutlaka cevap veremediği soruları vardır...

Maddi ve manevi sorunlarınız olmadığını düşünün, çok şükür sağlığınızda yerinde , dualarınız hep yanınızda, Rabbinize olan sevginizle nefsinizede bir şekilde hakimsiniz.

Ancak

Yalnız kaldığınız an içinizden bir ses der ki...

Bir şey eksik...Ama öyle bir güçlü der ki bütün benliğinizi ele geçirir. O ana kadar sizin sermayeniz olan ve size normal gelip alıştığınız acıkmama, üşümeme, canınızın yanmaması, uyuyamama gibi duygularınız had safhaya ulaşır.

Ama hiçbir zaman Rabbinize şükretmeyi bırakmazsınız.

Derken birgün alakasız bir yerde , alakasız bir zamanda bir kelime gözünüze çarpar.

ÖZLEMEK

İşte o an hayatınızdaki eksikliğin ne olduğunu anlamaya başlarsınız.

Sessizlikleriniz dahada büyür ve hayata bakışınız değişmeye başlar.Olmaz dediklerin olmaya başlar. Demin bahsettiğim acıkmama, uyuyamama, üşümeme gibi duygularınız bile bir anda yerini tam tersi duygulara bırakır.

Derken huzuru bulmaya başladığınızı hissedersiniz.

Aslında huzurun bir bütün olduğunu anlarsınız.

Bu özlemek kelimesi öyle böyle değil arkadaş

yanındayken bile özlemeli insan.

Özlediğinin Allahın sana verdiği en kutsal emaneti olduğunu hissetmeli ve herşeyin olduğunu bilmelisin.

Özlediğinin senin için dünyada bir eşinin daha olmadığını bilmelisin.

Özlediğinin sesinin bile ( tartıssanız bile ) dunyanın en güzel melodisi oldugunu bilmelisiniz...

Size garip gelecek belki ama bir fil gibi eşinizi kaybettiğinizde sizde kaybolabilmelisiniz.

Kardelen gibi gerekirse onun için herşeyi göze alıp kışın karda açabilmelisiniz.

Yada bir bulut olup damlalarınızı bırakarak onun kurak topraklarını bir anda dunyanın en yeşil yeri haline getirebilmelisiniz.

Eger ki huzurunuzu kısacası herşeyinizi kaybederseniz aşagıdaki dizelerde uzar gider.....

SENDEN SONRA

Yıllar var ki ayrı düştük

Coşamadım senden sonra

Göle döndüm yıktım bendim

Taşamadım senden sonra

Kerem gibi yana yana

Her gün ektim kül cihana

Yollarım kış oldu bana

Aşamadım senden sonra

Sıralandı bin bir derdim

Viran oldu evim yurdum

Hasretine otağ kurdum

Koşamadım senden sonra

Hicran yere katıp durdu

Attı çöle sam savurdu

Narın nûrun hep kavurdu

Yaşamadım senden sonra

Bu arada ben çoook huzurluyum.

İyi akşamlarrrr....