Günaydınlar

Yine bir sabahçı kahvesindeyiz...Yalanın, çıkarın uğramadığı sabahçı insanların iç ısıtan yüreklerinin orta yerindeyiz.

Dedem açtı sohbeti...

" Gözün güzelliğe meyli , kalbin iyilikten başka mayayı tutmamasındandır."

Doğru...

Hangi hakikat gerçek penceresini doğan her güneşe aldanıp açar ki ?

Bakmayı ve hissetmeyi bilen gözler ve kalplerin pencereleri hakikat güneşine doğru daima açıktır. Sevgi hakiki olma olunda kalbin terbiye gördüğü bir okuldur. Öğrenmek için yaşamak gerekir. Mesela mevsimleri bilmek değil hissetmek, hikayeleri okumak değil yaşamak mühimdir. Mühim olmayan ne varsa hayatın öğüttüğü nice sözler arasında kaybolup gitmeye mahkumdur. Sevgide hakiki olan hisleri öğüten bir değirmendir. Şuurunda olana uğramayacak, farkına varamayana misafir olacak kadar sınayandır. Sevgi nice sınavları verecek sayısız kitapların içinde yazılı, tükenmeyen konudur.

Nice günü sevgiye pay biçecek, hayatın çiğ görüntüsünden sıyıracak sonsuz neden var.

Eğer yaşam

bir sebebe sarılacaksa bunun sevgiden başka bir çıkar yolu yok. Sevgiyi öğrenmek için hakikatın merdivenlerini berrak bir denizin sığ sularına bırakmalı. Güneş mavilikle buluşup gözleri alan bir parlaklıkla elini sevdiklerimizin eline bırakmalı. ve güvenmeli, güvenin sükunu ile sevmeli, iyi olan ne varsa sevmeli...

Ve dede son noktayı koydu.

Çayımızda muhabbetimizde bol bekleriz...