Herkes doğuğ büyüdüğü çevrenin izlerini taşır. Kuşandığı karakter bu çevrede şekillenir. Bu sebeple herkesin bakış açısı ve yaşam tarzı birbirinden farklıdır. Farklılıklar yaşamı renklendiren unsurlardır. Farklılıkları birbirine kenetleyen ise saygıdır. Saygının yolu ise adaptan geçer. Günümüzde insanlar aynaları çehrelerine, elbiselerine, evlerine çevirdiler. Ama kalp işlenmedi. Kalbin güzelleşmesi için lazım olan terbiye ona çok görüldü. Güzellik reçeteleri cildin üzerine işledi. Yaşam damarlarına sirayet edecek adaptan yoksun , saygı ve zerafet bilmeyen insancıklar zaferini ilan etti ve sonra kendisine dönüp bir kere bakmayan insanlar gözlerini başkalarının üzerinde gezdirmeyi hayat sandılar. Zarif olmanın nefsin terbiyesinden geçtiğini unuttular. Adabın yolu nereden geçiyorsa belirsizliğin ufkunda yitirildi. Eşyaya, kıyafete, mala mülke hizmet eden, ruhunu tanımak istemeyen insanların talanına uğradı kalpler. Ve sonra doğru olan yanlış bilindi, hakikatin dili kesildi. Ağzı olan konuşmaya başladı. Eğer bir insanın kalbini kıracak cürete ulaşmışsa kişi, şeytan bile hayretle izler o kibri... Adap bilmenin yolu çoktur. Her kaybın merkezi dildir. Diline hakim olamayan insan kıskançlığın ve kibrin kölesidir. Ve unutmamalı ki insan kınadığı şeyi yaşamadan ölmezmiş , haset ettiği şeye kavuşamadanda ölürmüş. İyilik elbette kıymetini bilene yaraşır ama kötülüğü bilip hala iyi olmak nefsin sadakasıdır. Kalbimizden geçenleri bilen, mazlumun ve zalimin hesabını ince ince tutan Allah her daim iyi insanlarla karşılaştırsın ve dünya hayatı bir sınav ise bu sınavı atlatmak için yürüdüğümüz yollarda kamil ve edebini bilen insan olmayı nasip etsin. Duanın içinde olmayan, duaya dönüşmeyen her söz israftır. Hesabını veremeyeceğimiz sözlerin dilimize varmayacağı yol, intizam bilen insan olmak nasibimizde olsun.

Hiçbir ziynet, adap ve güzel ahlak kadar kıymetli değildir.

Huzurlu ve sağlıklı akşamlarınız olsun.

( sebep olan bir cümleden anlar.Allah razı olsun . )