Umut kırıntılarının uçtuğunu görürsün.Bin parça olmuş camların birleştiği izlere baktım. Güneşin açtığını gördüm ve ardından kararan gökyüzüne şahit oldum. İzlemeyi sevdim, göç eden kuşların cesaretine hayran hayran....

Umudun katık olmadığı yaşamların gözbebeklerine baktım.

Yürümeyi hep sevdim. Ellerim cebimde umarsız görünmeyide. Kendimi zikrettiklerimin ardında aramayı sevdim. Yanımda değişen silüetler gördüm. İzledim veya baktım öylesine, ne denirse...

Koşmaktan yorgun, yürümekten mutluydum. Yaşamın tadını kaçıracak telaşa anlam veremedim. Çok ciddiye mi aldık nefes tüketmeyi, dedim.Bir kaç umut kırıntısı ile dolu dolu tebessümler savurdum.

İyi Akşamlarınız olsun..