Acaba Allah beni sevmediği için mi

bu kadar acı ve sıkıntı çekiyorum dersen,

bu satırlarımı hatırla ey güzel gönül.

Dünya'ya islam nurunu yaymak için gönderilen Efendimiz Aleyhisselâtü Vesselamın hayatını

bir göz önüne getir

Allah'ın en çok sevdiği kulu olduğu halde,

yaşadığı çileleri bir an olsun bir düşün.

Ufak yaşta hem yetim,

hemde öksüz kalmıştı.

Musibetler onun peşini hiç bırakmamıştı. Söyledikleri sözler, alaya alınmıştı.

Kendisine işkenceler uygulandı.

Namaz kılarken üzerine deve işkembesi konuldu. Yollarına dikenler konuldu.

Kendisine, ailesine ve inananlara boykot uygulandı.

Çocukları kışkırtarak taşlanmasına sebep olundu. Üç gün aç kaldığında, midesine taş bağlamıştı.

Ben bu satırları yazarken,

garip bir his sarıyor kalbimi.

Hüzün bizlere Efendimizden miras kaldı.

Ama Allah o'nu bu kadar çok severken,

neden bu denli imtihan etti dersen güzel gönül? Bir bana güvensin istedi.

Tek bana sığınsın istedi.

Insanlardan değil, sadece o'ndan

medet umsun istedi. Islam nurunun ancak böyle yayılması nasip oldu.

Bunun için üzülme imtihan oluyorsan.

Yüreğin çaresizse.

Dertlerinin altına eziliyorsan.

Rabbim katında merteben yükseliyor.

Rabbim seni Cennetine laik görüyor.

Bu kainatta yüzüm gülmedi diye üzülüyorsun ama, ahirette

huzura kavuşacaksın.

Sonsuz bir Cenneti kazanacaksın.

Bir umut, Efendimiz Aleyhisselâtü Vesselâma komşu olacaksın.

Dertlerin ve sıkıntılarını nimet bil

güzel gönül.

Üç günlük fani dünya'da çektiğin sıkıntılarına sabret Peygamber misali.

Sabret ki, mükafâtın Cennet olsun.

Sabret ki, mükâfatın Rabbimin rızası olsun. Allah hiç bir kuluna, taşıyamayacağından fazlasını yüklemez.

Sende taşıyacaksın bu dertlerini.

Sakın bırakma kendini.

Sabrın sonu selamettir.

Sabrın sonu, CENNETTIR.