İşte size gerçek sevgi...

--Ermişlerden birine " Sevginin sadece sözünü edenlerle,onu yaşayanlar arasındaki fark nedir ? diye sormuşlar bir gün." Bakın göstereyim demiş "ermiş.

Önce sevgiyi dilinden gönlüne indiremeyenleri çağırmış ermiş.Bir sofra hazırlamış onlara.Hepsi sofraya buyur edilmiş.Sıcak çorbaları konmuş önlerine.Sonrada bir metre boyunda büyük kaşıklar konmuş önlerine.

Ermiş," bu kaşıklarla içeceksiniz çorbalarınızı"diye de bir şart koşmuş.

Konuklar " Peki "demişlet ve içmeye tesebbüs etmişler.Fakat kaşıklar uzun olduğundan bir türlü ağızlarına götüremiyorlar.Çorbayı döküp saçıyorlar.Bakmışlarki olacak gibi değil , sofradan aç olarak kalkmışlar.

Ermiş bunun üzerine " Şimdi sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe" demiş.Aydınlık yüzlü,gözleri sevgi ile gülümseyen insanları çağırmışlar sofraya.

Yine aynı kaşıklar verilmiş konuklara.Ermiş aynı şartını onlarada anlatmış."Afiyet olsun " denildiğinde ise, konuklar kaşıklarını çorbalarına daldırmışlar ve karşılarında oturanlara uzatmışlar kaşıklarını.Böylece herbiri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan.

Ermiş;" Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymamış düşünürse aç kalacaktır. Kim kardeşini düşünür ve doyurursa o da kardeşi tarafından doyurulacaktır. Şüphesiz bunuda unutmayın. Hayat pazarında alan değil, veren kazançlıdır her zaman "

Evet, sevgi kendini düşünmek değildir. Karşınızdakini düşündüğünüzde, gerçek sevgiyi o size gösterecektir.

Sevgi,genelde kendinden çok başkalarını düşünmektir.

( Elimde yoruldu...)