Biz başka sevdik o sebepten başka sevemedik!!...

biz başka severdik, o sebepten başka sevemedik

o yüzden hep puslu kaldı bakışlarımız

ve sakız fallarından ötesiydi aşka umudumuz

mürekkebi akmıştı tüm şiirlerimizin...

öyle kolay değildi, yâre yazıp yollamak

sigaranın son çöpüyle birlikte

ıslak şiirler yaktık çoğu vakit

tütün kokusuna sindi efkarımız

duvarlarımızın rutubetine karıştı gözyaşımız

öyle ulu orta değildi sevdalarımız

sevdiğimizin adına helal gelmesin diye

adının bile anca baş harfini yazabildik

şiir defterimizde, adımızın yanına

en yakın dostlarla bile konuşurken

bahsetmedik ondan, hürmet ettiler

anladıkları kadar bildiler sevdamızı

önce uzaktan baktık hayli zaman

sonra dostların verdiği gazla

ve de yaşımızın verdiği delilikle

sevda türküleri eşliğinde

bir kaç mısra bir şey karaladık

utana sıkıla altına iliştirdik

yaşamaya yüreğimizin yetip de

söylemeye cesaretimizin yetmediği

o iki kelimeyi ''Seni seviyorum ''

ve mahallenin en iyi sır tutan çocuğuna

bir çikolata, bir gazoz parası...

gel dediğimizde, istediğimiz yere gelecek değil

gel dediğinde, ölüme gideceğimiz yari sevdik

mahallesinden geçerken kaldıramadık kafamızı

gören yanlış anlar da adına laf gelir diye

günlerce geçmediğimiz oldu sokağından

her gece düşümüzden geçen sevgilinin

bir kaç mektup belki bir iki mısra şiir

gözlerinin renginden bahsettiğimiz

en fazla ellerini tutabilmeyi hayal ettiğimiz

öylesine masum, öylesine temiz...

kavuştuğumuzda kadrini kıymetini bildik

önce yâr diye sonra çocuklarımıza ana diye sevdik

kavuşamamak oldu çoğu vakit kaderimiz

yârimi ellere gelin etmişlerde doldu gizlice gözlerimiz

arada bir sigaramızın dumanına değdi saçları, yandık

gözlerimize, gece mührü gözlerinin gölgesi düştü bazen

bir yerlerde adı geçince, gözümüze aşk kaçtı

içimizde bir yer sızladı inceden, sustuk

kaybetmişliğe sitem ettiğimiz oldu bazen

gözümüzde kaldı muradımız,

yâr en çok düşlediğimiz haliyle, ellere giderken

daha bir acıdı canımız, babalardan dinlerken

duvarlarda yumruklarımızın izi kaldı

avuçlarımızda okşanmamış saçlarımız

ama kendimizeydi ahımız ya da eyvahımız

yine de o mutlu olsun istedik hep

en kızdığımızda bile dilden gönle inmedi bedduamız

sevdamız kadar büyük yandı oysa canımız.....bir zamanlar benim bir can kankam vardı ona gitsin bu şiit