İsimsiz yazardan hayallerine....

Akşam karanlığı ile havanın soğuğu birleşip yine kasvetli bir ortama büründürmüş sokakları...

Düşünce mevsiminin sisli havasında yolumu bulmaya çalışarak teselli perdesini aralamak için yazıyorum.

Balkonda,yanımda en yakın dostum yalnızlığım ve sigaram ile denizi seyredip dertleşiyoruz.Masamızda peynir,kavun...içecekde muhabbetin konusuda belli...

Muhabbetin arkasından yare gidecek mektup da...

" Ne garip şey değil mi?Seni sensiz yaşamaya çalışmak.Ve seni bende bilip kelime kelime yine sana yollamak ve yıllarca içimde biriken sevgiyi sana sunmak;ne garip şey değil mi?

Geceleri şairlere bile bırakmıyorum artık hayallerimi çalıpta gitmesinler diye.Ben hayallerimin çalınmasına alıştım,ben hayallerimin çalınmasından değil senin seni hayal edecek kimsen olmayıp yalnız kalmandan korkuyorum.Olurda gözlerinden bir damla yaş gelmesinden korkarım.

Yoksa ben zaten okuduğum her şiirde seni arıyorum.Ve yazdığım her satırda seni yine yaşıyorum.

Bu yüzden artık ekmek gibi su gibi yazmaya da aç kalıyorum.

Adın dökülünce dudaklarımdan,iki damla gözyaşı süzülür yanaklarımdan.

Duyuyor musun şu an beni!!!!!

Satırların arasında bu gece de yine sana geliyorum.....

Sağlıklı ve mutlu geceleriniz olsun inşallah...