Gidersen kırılır kanatları bütün kuşların

Gidersen her bahar açmaz aynı gül

Aşkın ötüşüne şakıyan bülbül bir daha ötmez

Yanar içimdeki bütün dehlizler

Sevdiğin o mavi bir daha gelmez

Griye boyanır bütün denizler

Uzatma ellerini tutamam bir daha diyorsun

Gözlerine bakamam

Alamam yüreğini denizlerime

Sığdıramam diyorsun

Aşk gemileri doldu

Hayal kurma boşuna

Gitmeliyim diyorsun

Şimdi ben seni hangi limanda beklesem

Hangi saat kulesi çalar sensizliğin son gongunu

Çaresizlik ne garip şey

Bir noktada kalakalıyor gözlerin öylece

Bu kaybetmenin vurgunu

İnan her çılgınlığı yapabilirim bu gece

Benim kadar sevmedi hiç kimse

Hak etmedi seni benim kadar

Kimse bu kadar çok kaybetmedi

İsyanım sensizliğe

Toprağa verme beni

Gidersen susar içimdeki bütün şiirler

Kan kırmızı bir renge boyanır dudakları

Kirlenir genç kız yüzlü şehirler

İstanbul da ağlar şimdi ankara da

Ne tuhaf

Ayrılık kokusu var havada

Meleklerin kanatlarını takıp kalbime

Kayan yıldızlarımıza aldırmadan

Bütün gecelerde seni beklerim

Yıldızlar söndürünce ışıklarını

Sakın el sallama pencereden

Merhaba mı, hoşçakal mı

Bilmek istemiyorum

İstemiyorum