artık gelmesen de olur...

adımı yazdım üçgen gözlerine ölümün artık;

sonra benim gibi bu kadersiz insanlar;

sonra bu karanlık...

gelme,dağıtma yalnızlığımı!..

hep güller üstünde uçar oldu kargalar,

yorgun meryem'in gözüne kaçmış zaman,

isa doğduğuna yüz kere pişman

ki nerdeyse bastıracak kar,

korku yüklü trenler geçmektedir katar katar beynimden

alın selamımı istasyon bekçilerinden...

zaman;hüznü,baharı verir

ben bu sonuncu yokluğundan yorgun argın

ansızın ölüler gibi ortasında sokakların... artik gelmesende olur!

HÖ.

artık gelmesen de olur!