mini minnacık bir koyda, bu ülkeden ışık yılı uzakta, belki başka bir diyar, belki başka bir evrende, bir gece yarısı ben ayak parmaklarımı gündüzün güneşinden nasibini içine işlemiş kuma gömerek ısıtmaya çalışırken, bu güzel adam da bana djon maya'yı söylese, içimi ısıtsa. biri arkadan gözlerimi kapatıp, ben kimim oynasa. hem de onu tanımadığım halde. kendini tanıtmak için hiç uğraşmasa. hatta adını bile söylemese. sadece hiç kimseden dinlemediğim bir masal anlatsa, öyle güzel olsa ki hiç bitmese.