Söz de, dara düşüyor bazen.

Her duygunun dilde bir karşılığı yok; yokmuş!

Büyük bir “ah” çeker gibi ama içini kavuran bir yangın;

dili, özü, sözü yarıp geçen sel gibi; gibi ama kendi değil!

Nasıl anlatılır ki bu his? Hangi kelimeyi kullansam, yetersiz kalır.

Başka bir dilde sevmeliyim seni,

Hiç tanımadığım harfleri yan yana getirip, yeni cümleler kurmalıyım.

Şimdi ne desem, belki birileri önceden söylemiştir endişesindeyim.

Bak, bu duyguyu da anlatamıyor insan. Anlaşılan, dil aşka yetmiyor!