
Mecnun’ un Leylaya aşkı.
Ne vakit Mecnun, Leyla’nın izini görse dayanamaz, koşmaya başlardı. Yüzünün rengi safrana döner, vücudundaki tüyler baştan ağaya kadar mızrak kesilirdi. Bütün vücudunu bir titremedir kaplar, aslan görmüş tilkiye dönerdi.
Bir gün Mecnun’a:
-‘’ Leyla yokken, senden daha yiğit biri yok şu alemde. Ne ormandaki aslandan korkar, ne de kaplandan ürkersin. Çöllerde, dağlarda dolaşıp durur, hiçbir şeyden korkmazsın. Fakat Leyla’nın yurdunu görünce sararır, ak söğüt gibi titremeye başlarsın.’’ Dediler.
Dertli Mecnun dedi ki:
-‘’ İki alemden korkmayan bir kişi, aşk aslanının karşısında ne hale geliyor, bak da gör! Aşkın kuvvetini gör! Biz, onun ayakları altına düşmüş karıncalarız adeta. İnsanın kolundaki kuvvet, aşkın kolundaki kuvvete göre bir yelden ibarettir.’’
Aşığın aşkı, mihenge vurulunca belli olur. Ve ancak o zaman ebedi sevgili onu satın alır.
Comments