Ruhumu kesiyorlar en mahrem yerinden

Dokunduğum ne varsa

Keskin bir baltanın ucundaki pürüz gibi batıyor tenime

Hisleri yamalı bir tapınak şövalyesi

İdamın koynundayken gecenin en verimsiz dölünde

Nerede bir yalnızlık kumkuması görsem

Acılarım erekte oluyor.

Siyah, mavinin umuduna boşalıyor.

Taş plaklarda çalarken en sevdiğim şarkı,

Ra’nın kutsal kitabını tahrif edip

Yüzümü çiziyorum ayetlerin sonuna,

Mealim; palyaço.