Nasıl olabildiyse artık, yıllardır gözlerindeki okyanuslarda gizli gizli boğulmaktan öteye gidemeyen şair, bu kez yosun kokulusu, tutsağı olduğu kadınla baş-başaydı...bir mesele hakkında sorguluyorlardı hayatı...şair masadaki mevzuyu unutmuştu bile.... Bütün dikkati sevdiği kadının okyanuslarındaydı....bildiği bir kaç psikolojik kural yardımıyla malik olacaktı kendince sevdasının arzuhaline.... Derken o lebiderya gözlerin sahibesi, o muazzam, o devasa güzelliğin maliki küçüçük bir cümle döküverdi aşk tanrıçası dudaklarından ; çok ağırdı....

- - teferruatlarda boğulmamak lazım ama, öyle değil mi..

Cerablus sınırında düşmanın top mermilerine isabet etmiş olmayı istedi bi an şair..Öyle yah ; bütün teferruatıyla sevmişti onu... .Bütün ömrünü adadığı ekmek teknesi o muazzam fabriması dakikalar içinde yanıp kül olmuş çaresiz fabrikatör gibi güçlükle mırıldanabildi ; '' belkide''...

Şerif Korkmaz