Sen hiç mutlu olmadın ki. Çocuk gözlerimle gördüm hep damlayacak gibi duran gözyaşlarını. Gülümserken dahi ağzında acının, kederin tadı kalmış gibiydin. Öyle hüzünlüydün ki bakışlarının değdiği her yer hüzünle örtünüyordu sanki. Senin yanında kahkahayla gülmek haksızlık gibi geliyordu bana. Sanki dünya mutluluktan sarhoş, bir sen kederle giyinmiştin. Yarım kalmıştı hep umutların. Ben seni hiç dört başı mamur bir huzurla görmedim ki.