Susuyorum...ve sustukça yayılıyor suskunluğum....sanki üzerime başıboş bir çöl devesi çökmüş gibiyim.....varlığın o çölde bir vaha, bense yokluğunda bedeviyim....oldukça aptalca aslında biliyorum ; ne kadar hareketsiz kalırsam ölümü o kadar geciktireceğime inanıyor ve kımıldayamıyorum....zira, ölmeden senin olmak istiyorum....yani seni aptal aptal SEVİYORUM...

Şerif KORKMAZ.