Ne garip değil mi?
Hiçbir öz ve hiçbir söz hiç kimsenin yüreğine değmiyor artık.
Bakıyoruz, seviyoruz, okuyoruz, geçiyoruz.
Oysa kalmalı insan herhangi bir şeyde…
Vazgeçmediği bir ‘değeri’ olmalı, yüreğinin bir köşesinde.
Ben tel çaldığında bile heyacanlanmak sesini duyunca şampiyon gibi sevinmek teli kapalı olurda ulaşamazsam avazım çıktığı kadar bağarmak istyorum
aynen vazgeçilemeyecek olmalı mutlaka bence vazgeçemediği olmazsa insanın hayatı anlamını yitirir
Tarkan bey Allah gönlünüze versin
Sözleri yazan siz olun inşallah
;)
İyi günler şerife hnm
Comentarios
Tarkan
Ben tel çaldığında bile heyacanlanmak sesini duyunca şampiyon gibi sevinmek teli kapalı olurda ulaşamazsam avazım çıktığı kadar bağarmak istyorum
Mehmet
aynen vazgeçilemeyecek olmalı mutlaka bence vazgeçemediği olmazsa insanın hayatı anlamını yitirir
Şerife
Tarkan bey Allah gönlünüze versin
Özdal
Sözleri yazan siz olun inşallah
Şerife
;)
İlhan
İyi günler şerife hnm