概要
- ゼリー (お気に入りのゲーム)
写真
Anla ANNEM, sen anla beni;
Sözlerin tükendiği, kimsenin beni anlamayacağı bir yerdeyim... Bazen gözlerimden düşüyorlar, bazen yüreğimden taşıyorlar... Herkes bir başka ÖZLERMİŞ EVLADINI, ben seni dilsizin iki kelimeye hasreti gıbi ÖZLEDİM ANNEEE... Anla ne olur sessiz bir çığlık benimkisi... Yürekte kasırgalar kopuyor ve talan oluyor gönlüm... Zararın zıyanın hesabı belirsiz... Anla ANNEM; Ruhum kanıyor, içim yanıyor, sen anla YETER sen anla beni...vee BİRAZCIK GEL ANNEMMM GEL...Yanıma be seni cok özledim
AYNADA Kİ ÇOCUK
Yaşamak güzeldir dedim. Yaşamak özeldir dedim, Umut güzeldir dedim. Umut özeldir dedim. Geçmişten kalma kapkara günlüğümü kapatıp, bir daha açmamaya karar verdim.
Yeni bir hayal okyanusu yarattım, girdim içine başladım yüzmeye. Çocukluğumun en mutlu anısını alıp astım aklımın bir duvarına, ayna yaptım kendime. Neydi ki yaşamak alma ciddiye dedi aynada ki çocuk bana.
"Bu güne kadar hatırladığını söyle" dedi aynada ki çocuk bana. Bir an baktım geriye, kırlaşmış saçlarımın ardından. Aynada ki çocuk bana bakıp gülümsedi. Ve son kez "Var git kalan zamanını değerlendir, vakit kaybediyorsun" dedi.
Mirza TAZEGÜL (Sessizliğimle Dans)
”Eskiden oturduğun o mahalle var ya orayı özlersin.
Çocukluğunu özlersin.
Senden gidenleri özlersin.
Ölen yakınlarını özlersin.
‘Artık işime yaramaz’ deyip de çöpe attığın,
Ya da birisine verdiğin eşyalarını özlersin.
Geride bıraktığın insanları özlersin.
En kötüsü ne biliyor musun?
Özlediklerinin hiçbirisi geri gelmez.
Sadece “özlersin”… ” Ş.G
