Şimdi sen

Aklımdan çıkıp zihnimden çıkmayan

Biçimsiz bir yarasın besbelli...

Kim bilir bir daha hangi mevsimin ayı

Hangi yağmur aralığı, hangi güneş yanığı bir an keser nefesimi?

Bir an... Yerli yersiz, acılı ama acımasız...

Zira ben,

Seni, zamanı ve yapılanı coktan unuttum

Yalnız bıraktığın sızı "mıh gibi aklımda tuttuğum"

Aşkta ve savaşta mübahtı her şey...

Ama gidişte değil...

Bunun bir karşılığı olmalıydı sevdada...

Sen giderken,

ben öleceksem;

aşka da girmez bu, savaşa da...

Bana boş boş oturup duvar izlettiren herkese kırgınım...

Biri için gerçekten önemliyseniz

Her durumda size ayıracak vakti vardır

Bunun dışında olan herşey bahanedir..

"Yanında olmak isteyipte olamadığım bir gün daha bitti

Şimdi ben bu şehrin neresine sığayım"

Son defa gördüğünü bilmek mi daha kötüdür?

Yoksa son defa görememek mi?

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?

Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?

Sevmek için güzele mi bakmalı?

Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?

Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?

Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?

Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?

Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?

Solması için gülü dalından mı koparmalı?

Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?

Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?

Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

Çiçeklerin çöplerden çok daha güzel olduğuna

Sinekleri ikna edemezsiniz..

Dinleyeni olmadığından değil, anlayanı olmadığından sessizleşir insan... Bu yüzdendir yazmaya başlayışım.

İki heceden ibaret Dünya'nın nesine kandık bilmem.

"Dün" diye yâd ettirir,

"Ya" diye iç çektirir...

Ben bilmem o şehri, kaç kilometre, kaç saat

Neyi meşhur, nereleri güzel, yazı kışı nasil geçer.

Pekte sevmem zaten kalabalıkları.

Ama tek bildigim toprağında ayak izin, havasin da senin nefesin var. Yüzün kaç kilometre uzağımda inan bilmiyorum.

Ama kalbini şu göğüs kafesimin altında unutmuşsun

bil istedim...

Hani Ecevit ölürken Ahu'ya "İşin garibi ne biliyor musun, hayatımda başıma gelen en güzel şey bu. Ölüyorum ve sen yanımdasın." demişti.

• Hani Ezel yeniden Eyşan'ı gördüğünde dengesini kaybetmişti.

• Hani Ramiz dayı, herkesi yenebilirim ama seni yenemiyorum deyip Selma'nın kapısında diz çökmüştü.

• Hani Keje, Eşkıya'yı tekrar görene kadar 35 yıl tek kelime konuşmamıştı.

• Hani İzzet Günay, Türkan Şoray'a "Sevgi de yetmiyormuş, çok eskiden rastlaşacaktık." demişti.

• Hani Savcı Esra, Behzat Komiser'e "Mutsuz olalım, ne var? Biz de mutsuz olalım. Ben seninle mutsuzluğa da varım." demişti.

• böyle işte kalbi elinde atanlar kimseye sığmadı

Yer yüzünde gecikmişliğin ilacı yoktur,

Zaman geçiyor, hiçbir şeye geç kalmayın, ertelemeyin,

Belki yarın dersiniz, belki yarın yoktur...

Bir dakikalik öfkeye karşı, bir dakikalik sabır,

binlerce dakikalık pişmanlığı önler...

Belki ne yarın olur, nede yarin olur..

Hayat geç kalmayı affetmez..

'Kursak' diye bir yer var.

Heveslerim.. Hayallerim.. Sevdiklerim...

Hepsi orada.

Bazı insanlar gözleriyle konuşur, ve bu insanlar yıllardır gözlerinin içine bakıp dilini lal etmiş olabilir.

Geç olunca farkedilir onlar, bazı kitaplar gibi..

Bazi kitaplar yazarı ölünce doğar...

Ekim de biter.

Yine Kasim gelir, biliyorum.

Yağmurlara çı/kasım

Gök yüzüne ba/kasım

Her seyi bıra/kasım gelir...

Öleyim desem ecel yok, Kalayım desem mecal yok...

Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri

sevenlere ne yazık!

Ölüm herseyi yok edecek

Ruhları sevmeyi deneyin...

Dışarıdan baktiginda soğuk görünüyorsam, Dışarıda kaldığın içindir 🙃

Ne yani papatya da bir yaprak daha olsa sevecek miydi? 🙃 🌼🌼🌼

-"Senin gibiler kaldı mı?" dediler,

evet benim gibiler kaldi ☺️

Yalnız kaldı, yarım kaldı, yarı yolda kaldı...

Asude bir bahardır ömür,

Gün gelir gazel olur.

Aldanma dünyanın gamına nesesine,

Gün gelir yalan olur...

Önce süte su karıştı,

Sonra söze yalan, mideye haram...

İşte orada bozuldu insan...

Böyledir işte raki'yı yanindaki ile içersin de

Kadeh hep aklındaki ne kalkar...

Ben ask nedir bilem,

Eski kafaliyim.

Bir seni bilirim,

Birde adın geçtiğinde sıkışan kalbimi...

senin de sonun gelecek elbette...

O beni, ben onu bekliyordum.

Ve hiç konuşmadan bir gün daha sona geçiyordu..

Terbiye edemediği acıyı tahliye etmeli insan.

Mutluluk bazen vazgeçmekten geçer...