
Kendine yüklenmemeli insan, yapamıyorum, başaramıyorum değilde.,daha az yük yüklenmeliyim diyip, tekrardan denemiyoruzda kestirip atıyoruz her şeyi. Neden sınırlarımızı en yakından çiziyoruz, yürümeyi bile bilmezken şimdi koşabilirken her zorluğu kademe kademe aşıpta kendimizle gururlanmıyoruz. Malesef bizim hayatımızdaki insanlara kendimizi anlatacağız kanıtlayacağız derken bizde biz mi kalıyor. Ne diyor mevlana bizi bilen bilir, bilmeyen kendi gibi bilir.

Neden başarı, güçlü olmak, yanlızlaştırma nedenidir bu kadar zor olmasa gerek bir taktir bir onay belkide bizler onay ve taktir beklerken kendimiz olmaktan çıkıp başkalaşıyormuz oysaki en değerlimiz kendimizin onayı ve taktiri değilmi önemli olan. Düştüğünde üzüldüğünde bir sen varken kimki arkadaş akraba sadece bir serap bence