Güzel miydi? Seni böyle göklere çıkarışım, kendimi ayaklarının altında unutuşum?
İyi miydi? Böyle sessiz kalışım, içim paramparçayken sana tek bir sitem bile etmeyişim?
Nasıl, eğlenebildin mi beni seyrederken? Ben gözlerinde bir anlam ararken, sen benim gözlerimdeki sevgiyi hiç mi görmedin?
Ben sana her bakışımda içimden bir ömür geçirirken, sen bir kez olsun kalbimden ne geçtiğini merak ettin mi?
\*\*Ben seni severken kendimden geçtim. Sen beni seyrederken hiç kendinden geçtin mi?\*\*
Yoksa bütün bu hikâye, benim içimde büyüttüğüm bir sevda, senin içinse hiç başlamamış bir şey miydi?
En çok da bunu bilmek istiyorum…
\*\*Ben seni bu kadar severken, sen benim sevgimi hiç mi hissetmedin?\*\*
Seni böylesine bitişle hem sevdim.
Öylesine vazgeçişle hemde daha kazanmadan kaybedilişimin andır.
Yalanlarının gerçeğim sanışımın üstüne ekledim.
Lafın gelişi değildir bu yokoluşumun resmi bir andır.
En derinlerinde bir acı asıl saklanışımın bir sebebidir.
Mezarım yapmışımın gözlerindeki okyanusumun boğulmamın sebebidir.
Ey vefasız canımı acımasızca yakılışının asıl seni bırakılışımın sebebidir.
Ben bir şiir gibiyim belki de
Okudukça anlarsın beni sen de
Sözcüklerimde gizli sırlar
Biraz derine inip bulabilirsin belki de.
Belki yüzümden gülümsüyorum
Ama içimde bir fırtına kopuyor
Belki sesimden mutlu görünüyorum
Ama kalbimde bir acı sızıyor
Kim bilir ne sırlar saklıyorum
Kim bilir ne yaralar taşıyorum
Gördüğün ben değilim aslında
Maskeler takıyorum, bilsen şaşırırsın
Anlamak için beni, derinlere inmek gerek
Gözlerimden değil, kalbimden bakmak gerek
Halimden anlamak istersen sabretmek gerek
Bir gün gelir, her şeyi anlarsın belki de
Kim bilir belki de sen de benim gibisin
Yüzünden gülümserken, içinde bir sızı hissedersin
Kim bilir belki de benimle aynı dili konuşursun
Yaralarını saklarken, yüzünde bir gülümseme
Bilmeden yargılama beni
Halimden anlamadan hüküm verme
Gözlerimden okumaya çalışma
Çünkü ben bir başka dilde konuşurum.
Ne içime sığardın. Ne de dışımdan anlayabilirdin.
İçimde damla damla birikirken.
Taşıyordun azar azar solumda
Yağmur misali düştüğünden beri gözlerimden.
Umudumun bittiği sandığım yerde yeşerdin.
Senden her gitmeye çalışdığımda.
Sonra vazgeçişlerimden bir adım daha büyüyordun.
Oldun düş bahçemde en değerli çiceğim.
İnsanlar neden anlayamadıklarından korkar . . .
Yâda . . .
Korkularınla sınanır . . .
Yaşamak isterken . . .
Yasayamadıklarınla sınanırken bulur kendini . . .
Anlamak isterken . . .
Anlayamadıklarınla sınanırken bulur kendini . . .
Sevmek için yürek gerek derler . . .
Ya herkesin sevgisi kendine göre anlamı farklıysa . . .
