Sanki eksik birşey var
Bu yüksek rakımlı yalnızlıkta
Duygular biraz sert esiyor
Lapa lapa ağlıyor insan
Sanki eksik birşey var
Kendi yarattığımız bu uçurumlarda
Sanki avucundan kayıp gidiyor
Her anın, her şeyin
Sonra biraz daha çoğalıyor eksikler
Sanki çok şey eksikmiş gibi geliyor yaşantında
Sanki asıl olan biz eksikmişiz gibi
Kendi hayatımızda
Sanki biz hiç var olmamışız bizim sandığımız
Bu hayatta
Sanki bu yeni dünyada
Herkes biraz sığıntı kendi hayatında..
YAKUP YAŞAR
Yağmur yağıyor
Temizlenmiyor yer yüzü
Yağmur yağıyor
Islanıyor bir cocuk
Tecavüz teriyle boğuşurken
Kime
Hangi tanrıya sığınacak
Zayıf çelimsiz bedeninin
Uğradığı bu haksızlık tufanında
Hangi dua kurtaracak
Dine sığdırılmış bu günahın pencesinden
Yıllar sonra değil
Dokuz ay on gün sonramı devredecek
Oyuncaklarını
Yaşı, yaşından ırak olmayan bir çocuğa
Çocuk parkları pas tutmuş
Oynanan tek oyun dinlerden türeyen fetvalar
Oynan son oyun çocuk ölümleri
Çocuk ölüyor tüm hayatlar..
Yakup Yaşar..
Yağmurda yürüdüm içim çimlendi
Rüzgarla uğuldadım
Yükledim dünyayı sırıtma
Kervanların seyrinde
Kaç güneş battı
Yol oldum
Yıl oldum
Zaman oldum
Tufan oldum
Ben oldum
Sen oldum
Sen kim oldun
Kimlerin oldun
El koynunda kime nasip oldun
Tufanım tanrıları yerinden etti
Senin teninde bir tüy oynadı mı yerinden
Janek dilete tevrakir
Di we mirina minî wendayî..
Y. Y.
