Eyy sevgili Dudaklarıma mühürle taze günahlarını.

Yüreğinde tek bir cümle kalmasın bana dair.

Sen unut beni.

Hatıraları da hiç yaşanmamış say.

Dudaklarında ölmüşken,

Ölümle hayat arasına

Meteliksiz yokluğun girse

Ne fark eder ki sevgili.

Git hadi,

Bırak sevdam ıslanmasın parmaklarında

Bırak adım anılmasın dudaklarında.

Adımı unutmuşken,

Beni iki dudağın arasına gömsen

Ne fark eder ki sevgili.

Ben yaşarken " sana " ölmüşüm...

Ben içimden sordum tüm soruları, yanıtları sessizce verdim. Seninle konuştum,

sordum sana, değer verdim, anlattım sana. Tüm çocukluğumu, batan tüm gemilerimi sana anlattım. Unuttum sandığım tüm trajedik safsataları sana açtım.

İçimde yara olmuş, dokununca gözyaşına dönüşen her noktayı sana tanıttım

sessizce,içimden. Bilmedin beni. Görmedin, duymadın, anlamadın, ben içimden ağladım, içimden sessiz...ce kimse duymadı Sustum, sustum ses parmaklarımın ucundan aktı kimi zaman. Ümide düşman oldum, geçmişi yaktım, geleceği gömdüm.

Bugünü ellerimle boğdum. Sessizce kimse duymadı. Ben içimden şarkı söyledim,

şiir yazdım içimden. Gökyüzünü,kuşları içimden takip ettim. Uzun deniz yolculuklarına çıktım içimden.

ve yine İçimden,

sessizce...

Sen ki, bilincimi işgal eden kadın!

Aklının ücralarında kalmayı yediremiyorum kendime,

anlıyor musun?

Peki duyuyor musun da bunları?

Ben az sonra kayıp ilanlarına düşeceğim,

bunu da kabullenebiliyor musun?...

Işıklar kapanmış, geceyi sokak lambaları aydınlatır olmuş. Umutlarım hayallerim hep ölü doğmuş. Savaşmaktan yorulmuşum. Önceden ben hızlı akarken yavaş geçen zaman şimdi seneleri doldurmuş. Yanlızlığımda bedenimin ölümünü bekler olmuşum. Çünkü ruhum bedenimden önce ölmüş. Kapasam gözlerimi düşünmesen hiç bir şeyi bulur mu ölüm beni?...