Sen hayalini kurduğum aşkı bulduğum kadın sen gülünce gönlümde çiçekler açtıran baharı getiren kadın sen bir nefes alıp sonsuza denk içimde tuttuğum sen köhnemiş dünyamın duygusuz çöllerimin ortasında tek kalmış çiçek bırak gölgen olayım sende kuruyup gitme ben bir kelebek misali son kanat çırpıslarimda seni bulup ömrümün geri kalanında yaşamak için konduğum Papatyam ol

Ey ömrüme şifa gibi gelen yar Neydi seni ömrümde ömürsüz eyleyen Neydi yüreğimin yokluğunda seni var eden Ya sen sevda olmalısın yüreğime ya da ben sükut Ortalık Firavun kaynarken rahmet olmalı bana sevgin Elimdeki kalemimsin İçimi dökmeyi bekleyen Görebildiğim kadar yakın ama Tutamayacağım kadar uzaksın İçimdeki en güzel şeysin Belki de gizleyebildiğim tek şeysin