Oku Yorum
ADİLE NAŞİT Anlatıyor...
"Bizim Aile filminin çekimlerinde idik. Halit Akçatepe ile Münir Özkul, aralarında konuşup gülüşüyorlardı. Tarık Akan da, oturmuş bir köşeye dalıp dalıp gidiyordu, yanına gittim, çok samimi değildik, çorba içme saatiydi, çorba içtik ve " Hayırdır " dedim, zor da olsa anlatmaya başladı;
'Mühendislik fakültesindeyken, okula yakın bir yerde bir matbaacı arkadaşım vardı, Cebinden kitaplar basar, insanlar okusun diye uğraşırdı. Bugün gelirken ona rastladım, İşleri bozulmuş, kapatmak zorunda kalacakmış dükkanı' dedi..
Çekimler iyi gidiyordu, Münir'in yanına gittim, Durumu anlattım, Yevmiye usulü çalışıyorduk, ne yapacağımızı da çok bilmediğimiz için bekledik. Belki elimizden bir şey gelirdi. Münir bunu epey dert edindi. Hani o can alıcı sahne var ya; Münir'in o güzel tiradı.
Saim Bey' in kapısından içeri girer, "sen değil, ben büyüğüm ben" diye noktalar. İşte o sahnede, herkesin eli ayağı buz kesti, Yarım saat bir sessizlik oldu,
Gün bitti, yevmiyeler dağıtıldı. O gün ne olduysa, hepimiz 3'er yevmiye aldık. Münir 10 yevmiye almıştı. Herkes aldıklarını bir araya getirdi topladık ve Tarık Akan'a uzattık, Kabul etmedi. Zorla kabul ettirdik, beraber gidip matbaadaki işler düzelene kadar, her gün biraz daha destek olduk. Bugün, Tarık' ın vesilesi ile o matbaa halen çalışıyor ve geçtiğimiz gün, 20 bin adet kitap basıp, tüm ülkedeki okul kütüphanelerine yolladı.."
Adile Naşit - 21.06.1985
Kitabın adı ne biliyor musunuz peki?
Yazının sonuna kocaman bırakıyorum:
NUTUK
Çok hatalar yaptım şimdiye kadar. Telafisi zor dönüşü imkansız, ders aldıklarım da oldu almaya fırsat bulamadıklarım da.
Duyduklarım doğruysa zaferlerim de olmuş, bana yaptıklarından dolayı hala bedel ödeyenler de varmış.....
İyiki yapmışım dediğim şeyler var. Aynı zaman da keşkelerim de. Engellemek istediğim başlangıçlar da var. Unutmayı yürekten dilediğim kişiler ve zamanlar var Unutamadığım ama elbet bir gün unutacağım dediklerim var. Hayatımda seneler çalan insanlar var. Hafızamdan silmek istediğim Anılar An lar var silemediğim.
Sözler var duymamış olmayı dilediğim ama aklımdan çıkmayan sözler. Kiminin gözüne sokmak istediğim gerçekler var hala bende saklı olan. Herşeye rağmen pişman olmadım hiç yaşadıklarımdan, yaşanmışlıkları dan.
Hayat sınıyor, zorluyor ama mucizesini de esirgemiyor benden Aşk gibi Sevmek sevilmek gibi.
Ben beni seviyorum hatalarım la kazandıkları la kaybettiklerim le olduğum gibi kabul ediyorum....
