
Acaba oda senin gibimi!
Senin kalbin acıyorken, onunda acıyor mu.
Sen onu düşünüp, bir nefes kadar Dilendiğin, aşka ağlıyorken,
Oda ağlıyor mu senin gibi.
Sen onu yokluğunda özlerken,
Ona, varlığında hasret duyarken, Sol yanını hırpalarken,
Oda hırpalıyor mu, sol yanını senin gibi.
Ben senin yokluğunda, bir umut dediğim sevdada!
Hep hırpalıyorum sol yanımı..
Hakan Ezel Bayram

Bizim başımızı döndürenler,
Belli bu hayatta.
Peki dünyanın başını kim döndürüyor,
Hep dönüyor..
Hakan Ezel Bayram

Kayısıyı çağla iken dalından yemek lazım



İSYANIM SEVDAYA
İçim içim Üşüyor, aşka aç bedenim.
Tıpkı sobası hiç yanamayan,
Bacası tütmeyen, soğuk evler gibi.
Yüreğim üşüyor, dışarda kalmış,
Üstü başı yırtık pırtık,
Ayaz gecelerde, banklarda,
Kaldırımlarda, yatan o insanlar gibi.
Hani diyoruz ya,
Ağlamakta, hayatın bir parçası olduğu için.
Ben, gülmeyi unutuyorum bazen,
Aynı ölüm gibi, aynı zulüm gibi,
Ve aynı sevda gibi,
Çünkü, iyisiyle kötüsüyle, hayat hep devam ediyor,
Ağlasanda , gülsende ,
Zulme boyun eğsende,
Ölüme koşup gitsende,
Geride kalan hayat, yine yalanıyla,
Akıp gidiyor, zamana inat.
İşte yüreğim!
Sen gidiyorsun ya,
Bu yürekte, o insanlar gibi,
Sensizliğin, soğuğuna düşüyor.
Sokaklarda kayboluyor bedenim,
Hayatın, yalanıyla yok oluyor kalbim.
Sen gidiyorsun ya,
Bu kayıp kentin şarkıları, sensiz kalıyor,
Melodiler, suskun oluyor aşka,
Acıya serenat ediyor.
Sen gidiyorsun ya, yıkılıyor,
Zulme karşı devrim yapmış,
Gönlümün ülkesi.
Yıkılıyor, ve gidiyor gönlümdeki acıya,
Usul, usul Gülümseyerek,
Sevdanın, darağacına gidiyor,
Sol yanım.
Anladımki, İnandığım şeyler,
Acıdan başka, hiç bir şey vermiyor bana.
Şimdi,
Bedenimi, ihbar ediyorum,
Çünkü kalbimi öldürdüm..
İsyanım! ne tanrıya, ne insanlara.
isyanım,
İsyanım sadece sevdaya..
Hakan Ezel Bayram

Kayan bir yıldız gibidir, sevda!
Önce yansırsın, Sonra parlarsın.
Bir anda, kayar gidersin; Yannızlığın sonsuzluğuna.
Hakan Ezel Bayram


SOR BENİ
Dağların eşiğinden geldim.
Yüreğimi, kor kor yanan,
Sevdalara böldüm.
Yağmalanıp, hırpalandım,
Soysuz aşklara, hep yenik düştüm..
Sor beni dağlara, dağlar anlatsın,
Sana olan, aşkla haykırışlarımı.
Sor beni denizlere, denizler anlatsın,
Sana akıp giden, göz yaşlarımı..
Sor beni gök yüzüne, gök yüzü anlatsın,
Kaç kayan yıldızda, dilediğimi seni.
Rüzgarlara sor beni, her estiğinde,
Kokun gelir diye, nasıl içime çektiğimi..
Sor yar! gelene sor, gidene sor.
Sensiz geçen, zamana sor.
Yalnızlığa sor, Aşka sor,
Sevdaya sor beni..
Hakan Ezel Bayram

SENİ SANA BIRAKTIM
Hayatın amansız! Karanlığında,
Gözlerinin karasına, yazmıştım aşkı.
Aydınlıklar, benim olsun diye.
Çünkü; doğduğum sevda,
Gözlerinin, karanlık derinliğindeydi.
Şimdi, seni sana bırakıyorum.
Ayrılığın, sararıp dökülen yapraklarını,
Tozlu raflara, kaldırdığım gibi.
Giderken, soldurup bıraktığın sözleri,
Yalnızlığın, defterine yazdığım gibi.
Senden! bana kalan göz yaşlarımı,
Yüreğimin derinliklerine, sakladığım gibi.
Şimdi, aynı şehirlerde nefes alsak da,
Aynı gök yüzüne, aynı yıldızlara baksak ta,
Yürüdüğüm, her sokakta gözlerim seni arasa da,
Her geçene! sessizce seni sorsa da kalbim,
Seni sana bıraktım..
Hakan Ezel Bayram

Duman misali,bulutlara karışıp. Gökyüzünde, Seni seyretmek gibidir, aşk!
Hakan ezel bayram
