anlamak çözmeye yetmez

neden kendini ayrı tutuyosun sende onlardan birisin

içinde aşk var yüzünde kin

senki acı çekmenin kibarını bilirsin senki mum gibi içine erirsin

dururum mateme dilsiz dal gibi

kalırmıyım bulanık sabahlara uyanmadan bilememki

yaşarmıyım bu meçhul hikayeyi yazmadım bilememki

birgün gitsen bile hatıran yeter

düşlediğim düşten düştüm

kendine güveniyorsan zarardasın

yaradana güveniyorsan haklısın

fatmagülün yengesi gibi profil resmi koymuşsun kaldır

suç yok suçlu yok

oysa sana çıkıyor bildiğim bütün yollar

üzerime yıkılan yüksek apartmanlar bana söylenmiş gibi çalan şarkılar

anılarla gönülleri hoş tutmalı

dünya zaten yalan dolan kaderden kaçamaz insan

bir şehri kalbinden beyninden vurup gitmek

günaydın peşime düşüp gelmeyen elemlere

kalsın anılarım ortada toplama

karla karışık yağmur

bulutla barışık ben

zaman herşeyi çözmüyor

yıllar geçsede iflah olmuyor

efkarın tam ortasındayım üç günlük dünyanın oltasındayım

ikimize karşı bu dünya

bizi anlamayacaklar

hüküm giymiş hayaller görünmez uzaklarda

bana gün dediğin akşamı buluyor

hayat bozgunu benliğime yurtsun

yaşamaksa yaşadım lakin canımın çoğu kaldı sende

yüreğine sor bu da kim

elimdengelseseninlesekizyüzelkiikibin

kmhiçdurmadankonuşurdum

kalp kırılır yüz kere bin kere sayılmaz bir dediğin kaç kere yerine koyulmaz

bi yerde çoktan gece

bi yerde gün başlıyor

bir yalancı mumdu doğan güneş

kendi kaybolmuş bırak kendi bulsun kendini

imzalanan her barışta bir zarar var

kalabalık uzun bir cadde de tutmuşum yalnızlığın elinden