Hani çocukluğumuzda çizdiğimiz içinide kırmızıya boyadığımız baktığımızda masumca içimiz kıpır kıpır olup yüzümüzde tatlı bir tebessüm olurdu. Güzel günlerdi 😉😉

Samanlıkta iğne aramaktı sanki bazı kaybedilmiş değerler. İnsanlar artık kalp yerine programlandırılmış bir makine tasıyorlar sanki, buz gibi soğuk, katı, sevgiden yoksun.....