sökün yalnızğımı

koynumda çocukluğum var.

dokunduğum her teni

sevmeyesim ondan.

belkiler icin de

keşkelere sarılıyorum...

Korkusu olmadı ki

Bu içimdeki çocuğun

Dizleri kanadı

Sözcükleri asıldı.

Belki emeklemekten.

Belki de dillendirmekten.

Mehmet yücel

Koklayarak öperdim seni.

Kokunda gullerim acar

Sesinde yüreğim titrerdi.

Gözyaşında ölür.

Gülüşünle doğardi bu yürek

Ey !!

Suskun gollerimin

Çaresiz nergisi

Ey ...

Dingin ömrümün

Audinlik sokağı

Gelmesen de yasaniyormus amma

Uyunmuyormuş be!!.

Mehmet Yücel

soluksuz

sevdim seni...

kan akışı gibi geceden guneşe

usanmadan

hiic utanmadan.

kahir gibi.

icimdeki o uslanmaz cocuk gibi

sevdim seni.

ne benim sevgim sana değer di

ne de sevgime senin yuregin

mehmet yucel

kahır paylasilamiyormuş

yurek gibi

Suskunluğum gibisin.

Onca gülüş

Onca yalan

Dokunamadığın her kelimeye

Aşık olur mu insan

Senden yana yutkundugum

Her kelimeye müptelayım.

Suskunluğumun sebebi

Anca yetişmiş yaşlarımın.

Soluksuz sessizliğisin.

Mehmet yucel.

Nice depremler sindi siğneme.

Korkular, ihanetler.

Yangınlar içinde

soluksuz kaldığım oldu cok.

Sanki yeniden dogarcasina islandi

Şu korkusuz yüreğim.

Bir dudakta doğup

bir yurek te ölmek de varmış.

Kokusuna bile hasret kaldigin

Gözlerinde yasama sebepler aradığın....

Durgun sularının en nadide incisini

Dokunamadan sevmek de varmış.

Gülden güzel.

Sessiz gollerden duru

Sevdicegim.

Girdiğin karanlık odalarima.

Bari bir gülüş bırak da

Sonsuza dek gunesim ol

Mehmet yucel

ürkek,

deprem yureklere

dokunmali.

kucaginda doğmamiş.

yuvasinda ölmemiş.

sessiz ve derinden

kalbini yeniden

korkusuzca sarsanlara

bir avuç kadar toprağı

ölümden once yureginden alanlara.

mehmet yucel

sebepsizse gidişin

dokunuşlarını sök tenimden

damlalarini al.

hayallerini de

unuttur kendini

yalvarıyorum unuttur

tutkulara dair

kuskulari birak

düşsün yüreginden acı

dokunulmuş çiçekler gibi

yoksun ol sevdiğine

saklan sandiklarina

kahraman ol yoksunluk gibi

ve durmayi bil kosmayida

çünkü anladigin her sey

agladigindir artik

Sakın susuz bırakmayın toprağı

Yüzünüzde bir karanfil açsın diye

Beklememek için

Mutsuzluğa dayanmak gibi

Yok aslında da söz geçiremediğim direniyor.

Dokunduğun ne varsa yık

Uslu başın soğusun biraz

Yangını ıslat

Dudaklarını kurut

Adımların göğe doğru olsun

Dokundukların toprağa

Yaşadığın ne varsa unut

Yazmaya başla düşlerini

Titresin elin bırakk.

O yüreğinin yaşadığı en büyük depremdir. M, Y

Tası tarağı toplayıp gelesim var sesine.

Yorgun bir gün batımından kalan martı sesleri gibi.

Yangınım varsa sana dair.

İliklerimden olur.

Olmazsa demdir zaten.

Kan akışı kalp atışı gibi yumruk olur çökerim dudaklarına.

Yansam ne olur yanmasam da.

Kahrı telve gibi koyu olanın.

Derdi soyulmuş şiir gibi çıplak kalır.

Dizlerimi titrettiğinden beri.

Dokunamadığım şeyler var

SEVMEDİ BENİ yine de sevdim.

ÜŞÜYOR MU diye düşündüm

SANIRIM ağladımda

Dokunduğum bile vardır rüyalarımda

Çek elini dedi kaç sefer

Sevmedi beni... yine de SEVMEK GÜZEL

Bırakın damdan düşsün

Ya da kitapları düşürün

Dediği gibi can abimin

Kalp Atıyor zaten önemli olam ritmini değiştirmek

Guzelliğim

 Sessizliğimm

 Özlediğim en dayanılmaz en kutsal şeysin

 Boynundaki kokunda rüyaya dalmak gibi ve dizleri titrerde heyecandan

 Sesin gırtlağından yüreğine döner ya

 Kalbindeki kuşlar adım atar gibi yürür tenimde

 Ve soluğum soluğuna karışır gibi

 Ve düşünde bir yangın ortasında kalıp gözyaşlarına yalvarır gibi

 Ey sevgili

 Güneşi doğuran her sabah ve geceyi aydınlatan sensin

 Ve iliklerimde dolaşan canım gibi ondan öte

 Ey kadınım şiir gözlüm

 Yağmur saçlı çiçeğim

 Islıklar çalar gibi yüreğimde bir nefes üflüyor gözlerin

 Ey depremim ey fırtınam

 Ey doğurduğun onca mutluluğım

 Gözlerinden tenine akıp ölmek istercesine sevmemiştim kimseyi

 Şimdi tırnak uçlarına gömsünler beni

...

My

Senin anladığın güneşe dair

Yada denize

Yada mavi göğe

Ya benimse yüreğin.

Derinliklerindeki şiire aşka.

Ve özleme dair...

Düşler içinde kıvrılan

Üşümüş ve ayakları yalın

Belki sessiz

Belki sensiz

Damar gibi içinden akan kanı bilemiyorsan

Tek şeyi düşün

Susuz kalmışsın nehir içinde

Ve nehir dinginlik içinde bir şiir olmuş

Kan taşır avuçlarım

Göz bebeğimden kalbine

Yangın olur cümlelerinde donarım

Kan taşır avuçlarım..

Uğruna dokunduğum her çiçekten

Atmayan kalbine

Susar şiirlerim

Kalırım öylece

Ne yangınım diner ne de sen

Kan taşır avuçlarım

Keşke koklamasaydım dediğim ellerinden

Taa en derinime

My

Belki sökülür ciğerlerinden aşk.

Ve yangın denize yürür.

Şiire düşmüş yalınayak çocuklar gibi

Asılır kalırsın öylece.

Hem sessizliğe

Hem de yutkunulmuş onca sevgiye.

My.

Tek cümle ile dünyayı anlatana ne denir ki

Demir soğukluğu işler içine bazen

Dayandığın duvarlar yıkılır

Unuttuğun günahlar dizilir gibi boynuna

Uslanmaktan korkarsın

Dokunulmaktan da

Bir yağmur damlasında alın olmak istersin.

düşmek için sesine

Ve güneş yoksunluğu işler bazen içine

Erittğin demirleri soğutmak için yine de

My.