Yaşarken öleceğini bilen tek varlık insandır, ama her insan öleceğini bilir, ki inanmaz zaten buna, inanmış olsaydı kalp kırmaz gönül yıkmaz kötülük yapmaz hiç ölmeyecekmiş gibi umursamadan yaşamazdı.

Çoğuz ama yokuz!

Nasılda uzaklaşmışız birbirimizden

İnsanlıktan komşuluktan dostluktan bihaber !

İnsan bumuydu ne haber !

Güven yok…

Samimiyet yok

Bencilce davranış çok

Her şeyi ben bilirim , ben yarattım havası çok

Merhamet yok

Sevgi , saygı hepten yok

Yaraya tuz var , merhem yok

İnsanlıktan ne haber !

Düşene tekme atan çok , el uzatan yok

Yürekten seven yok , sevildiğine inanan yok

Aldatan cok..

Böyle böyle olduk işte ; çoğuz ama yokuz..