Esen, 51

Çok düşünerek yaşamıyorum artık.

İp mi dolaştı, çözmeye uğraşmıyorum dolaştığı yerden kopartıyorum.

Vazomu kırıldı, yapıştırmıyor kalanı da ben kırıp kaldırıp çöpe atıyorum.

Yemeği mi yaktım, amannn yanarsa yansın.

Yanan canım olmasın, yemek dediğin nedir ki,

kör boğaza ne verirsen doyar zaten.

Yeterki benim canım sağolsun diyorum.

Bazen dışarıdan, bazen kahvaltılık yiyorum.

Birine bir şeyi artık bir kere söylüyorum, anladı anladı, anlamadı anladığı kadarıyla bırakıyorum.

İster doğru anlar ister eğri çokta tın yani...

Fazladan hiç bir şey istemiyorum artık, hayatımda ve yaşam alanımda.

Takımı bozulmuş tabak çanak, giyilmeyen giysiler at gitsin ya da ver başkası sebeblensin.

Değerini yitirmiş insanlar mı?

Amann hayatımda yeri olmayanların telefon rehberimde de isimleri olmasın.

Sil gitsin...

Zararlı kim varsa arın bitsin diyerek başladım.

Önce içsel temizlik yaptım, evsel temizlikle noktaladım.

Oh be! Dünya varmış. Eşyaların yenilerine evimde, insanların iyilerine içim de yer açtım.

Belki çok geç kaldım ama, zararın neresinden dönersem kâr dedim.

Hiç bir kârım olmasa da en azından zararımda olmaz.

E bundan büyük kâr da bulunmaz.

• Level

  2

• Points

  2285