
gözler yaşlı anam sorar
kime yazdığın bu şarkılar
cevap veremem içim yanar
senin bu sevdan
senin hala bu kalp

duy beni ne olur al yanına
söyke naparım bu garip dünyada
yak beni küllerimi savur toprağa
söyle neyaparım şu garip dünyada

tut elimden beni çok sev kimseye verme
seveceksen ömürlük sev bir günlük sevme
iyi günde kotü günde sakla ugöğsünde uswn bu
kalbe iyi geldin benden hiç gitme

mutlukuk yürekli olana yakışır
ben sevdiysem buna kim karışır
onalar buna dümdüz delilik diyorlar
deli kalp izinden gitmiyorlar
yorulmadan hangi tepe aşılır
ben sevdiysem buna kim karışır

bazı ibsanları anlamiyorum.mesaj yazarlar guvenmiyirum diyince keserler nekdar sacma bir yere geldi insanları kazanacağımiza kaybediyoruz

Herkes Gibi…
Gönlümle baş başa düşündüm demin;
Artık bir sihirsiz nefes gibisin.
Şimdi tâ içinde bomboş kalbimin
Akisleri sönen bir ses gibisin.
Mâziye karışıp sevda yeminim,
Bir anda unuttum seni, eminim
Kalbimde kalbine yok bile kinim
Bence artık sen de herkes gibisin.

Ben İçeri Düştüğümden Beri
Ben içeri düştüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü dünya
Ona sorarsanız: ’Lafı bile edilemez, mikroskobik bi zaman…’
Bana sorarsanız: ‘On senesi ömrümün…’
Bir kurşun kalemim vardı, ben içeri düştüğüm sene
Bir haftada yaza yaza tükeniverdi
Ona sorarsanız: ’Bütün bi hayat…’
Bana sorarsanız: ‘Adam sende bi hafta…’
Katillikten yatan Osman; ben içeri düştüğümden beri
Yedi buçuğu doldurup çıktı.
Dolaştı dışarıda bi vakit,
Sonra kaçakçılıktan tekrar düştü içeri, altı ayı doldurup çıktı tekrar.
Dün mektubu geldi; evlenmiş, bi çocuğu olacakmış baharda…
Şimdi on yaşına bastı, ben içeri düştüğüm sene ana rahmine düşen çocuklar.
Ve o yalın titrek, uzun bacaklı tayları,
Rahat, geniş sağrılı birer kısrak oldu çoktan.
Fakat zeytin fidanları hala fidan, hala çocuktur.
Yeni meydanlar açılmış uzaktaki şehrimde, ben içeri düştüğümden beri…
Ve bizim hane halkı, bilmediğim bir sokakta, görmediğim bi evde oturuyor
Pamuk gibiydi bembeyazdı ekmek, ben içeri düştüğüm sene
Sonra vesikaya bindi
Bizim burda, içerde
Birbirini vurdu millet, yumruk kadar simsiyah bi tayin için
Şimdi serbestledi yine, fakat esmer ve tatsız
Ben içeri düştüğüm sene, ikincisi başlamamıştı henüz
Daşov kampında fırınlar yakılmamış, atom bombası atılmamıştı Hiroşima’ya
Boğazlanan bir çocuğun kanı gibi aktı zaman
Sonra kapandı resmen o fasıl, şimdi üçünden bahsediyor Amerikan doları
Fakat gün ışığı her şeye rağmen, ben içeri düştüğümden beri
Ve karanlığın kenarından, onlar ağır ellerini kaldırımlara basıp doğruldular yarı yarıya
Ben içeri düştüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü dünya
Ve aynı ihtirasla tekrar ediyorum yine
‘Onlar ki; toprakta karınca, su da balık, havada kuş kadar çokturlar.
Korkak, cesur, cahil ve çocukturlar,
Ve kahreden yaratan ki onlardır,
Şarkılarda yalnız onların maceraları vardır’
Ve gayrısı
Mesela, benim on sene yatmam
Laf’ı güzaf…

Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni
Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi
Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini
Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli
Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki
Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği
Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizim için söylenmiş sanki
Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini
Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri
Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi…
Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki
Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki
İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:
Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri…

selam gençlik

ben bilir palyoçoyum
güldürürken içim ağlar aslinda

birisi olsa
sevse ben
sadece hirkaç saniye gozlerini kapatsa bile

selam hepinize

bir gün gelir
senide sınar hayat
allıp gider elinden
son kalan umudunu
gölgeler hapseder
ruhunu yanlizliga
alıp gider elinden
sonkalan umudunu
kimse bulamaz
dünya dokunamazdı bize
kumdandi kalelerimiz
ne yeminler etmistik
oysa birbirimize
yenildikmi biz
gölgelere

Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Güvercinler güneşten bir sessizliği biriktiriyor
Ben seni düşünüyorum seni
Hani tıpkı o ilk günlerdeki gibi
Kalbim diyorum kalbim
Daha dün tezgâhtan çıkmış bir su sayacı gibi
Aşkı anılar besliyor düşler kadar
Bu yüzden diyorum ki aşk eskidikçe aşktır
Sevgi eskidikçe sevgi.
Günümüz ekmeğimiz, türkümüz
Çoluğumuz çocuğumuz
Binalar yan yana yükselip gidiyor
Vapurların ağzı köpük içinde
Uzaklarda ne kapılar açılıyor
Trenin biri bir istasyona varıyor
Ordan çıkıyor biri.
Her şey biliyor her şey
Sen biliyor musun bakalım
Seni nice sevdiğimi?
Üstüne titrediğimi?
Geldiğimi?
Gittiğimi
Hadi!

İki kalp arasında en kısa yol:
Birbirine uzanmış ve zaman zaman
Ancak parmak uçlarıyla değebilen
İki kol
Merdivenlerin oraya koşuyorum,
Beklemek gövde gösterisi zamanın;
Çok erken gelmişim seni bulamıyorum,
Bir şeyin provası yapılıyor sanki.
Kuşlar toplanmışlar göçüyorlar
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

olmuyor
sensiz geçmiyor
yerini hiçkimse
dolduramıyor
bitmiyor
acım dinmiyor
sensiz bir gece bile sabaha varamıyorrr

unutmak ne zor bir kelime....
hele birde sevdanin yükü üzerindeyse
umutlanamazsin yada unutturamazsin
yüreğin fena halde çırpınır durur kendi derdine
aşk öyle bir büyüki
öyle bir büyüki anlayamazsin
göze alsan olmaz aşka gönül doymaz
seven kalbi istesende susturamazsin

sevdiğim adam için herhangi birisiyim
iste çaresizliğim
böyleyim neden

-İnsanlar gelmeleriyle boşluk dolduranları severler, gitmeleriyle boşluk yaratanlara aşık olurlar. Dün sabaha karşı kendimle konuştum. Ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başında bir düşman vardı. Onu vurmaya gittim ve kendimle vuruştum.

uzaktan seviyorum seni
kokunu alamadan
boynuna sarılamadan
yüzüne dokunamadan
sadece seviyirum
oyle uzaktan seviyorum seni
elini tutmadan
yüreğine dokunmadan
gozlerinde dalip dalip gitmeden
şu üç günlük sevdalara inat
serserice değil
adam gibi seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni
yanaklarina sizan iki damla yaşını silmeden
en çılgın kahkalarına ortak.olmadan
en sevdeği şarkıyı beraber mırıldanmadan
öyke uzaktan seviyorum
kırmadan
dökmeden
parçalamadan
üzmeden
ağlatmadan
uzaktan seviyorum
öyke uzaktan seviyorum
sana söylemek istediğim her kelimeyi
dilimle parçalayarak seviyorum
damla damla dökülürken kelimelerim
masum beyaz bir kağıtta seviyorum

8.10 Vapuru
Sesinde ne var biliyor musun Bir bahçenin ortası var Mavi ipek kış çiçeği Sigara içmek için Üst kata çıkıyorsun Sesinde ne var biliyor musun Uykusuz Türkçe var İşinden memnun değilsin Bu kenti sevmiyorsun Bir adam gazetesini katlar Sesinde ne var biliyor musun Eski öpüşler var Banyonun buzlu camı Birkaç gün görünmedin Okul şarkıları var Sesinde ne var biliyor musun Ev dağınıklığı var İki de bir elini başına götürüp Rüzgarda dağılan yalnızlığını Düzeltiyorsun Sesinde ne var biliyor musun Söylemediğin sözcükler var Küçücük şeyler belki Ama günün bu saatinde Anıt gibi dururlar Sesinde ne var biliyor musun Söyleyemediğin sözcükler var

Aşk
Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git. Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı, Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun oturmuştu Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti Yoktu dünlerde evvelsi günlerdeki yoksulluğumuz Sanki hiç olmamıştı Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı İstanbullular Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların dünyaların Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydiki sevmek Ki karaköy köprüsüne yağmur yağarken Bırakasalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti Çünkü iki kişiydik Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız Seni bir kere öpsem ikinin hatrı kalıyordu İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra Sonrası iyilik güzellik
Cemal Süreya

bu saatte uyumayanları görelim😎

Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
üstüm başım çamur içinde
yanıp sönen ışığına düşe kalka giderim.

Hava kurşun gibi ağır!!
Bağır
bağır
bağır
bağırıyorum.
Koşun
kurşun
eritmeğe
çağıryorum…
O diyor ki bana:
– Sen kendi sesinle kül olursun ey!
Kerem gibi
yana
yana…
“Deeeert çok,
hemdert yok”
Yüreklerin,
kulakları
sağır…
Hava kurşun gibi ağır…
Ben diyorum ki ona:
– Kül olayım
Kerem gibi
yana yana.
Ben yanmasam
sen yanmasan
biz yanmasak,
nasıl çıkar
karanlıklar
aydınlığa..

Ben Senden Önce Ölmek İsterim
Nazım Hikmet Ran
Ben
senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi, beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
ki içinde beni görebilesin...
Fedakârlığımı anlıyorsun:
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilme

sohbet edek😎

üzüldüm kirildim yapilirmi bu bana
sen unutsan ben unutmam aldattiğin o gunu
uzüldum kahroldum.geri gelme.birdaha
adimi anma yoluma.cikma seytan gorsun yuzunu

iştem cikip eve gitmek istiyorum😭


hayatta herkes sevilmek ister bazilari cimrilik olsun diye sadece bni bnim olsun tavirlarindadir bazilari gercekten ihtiyaci vardir mesala kotumaci tavrina ağladiginda kizan bunlarin hepsi guzel kizlara vuran sanstir yankiz kalan kizlarda kendi hayallerine dalar dururlae biri onu farketsin gorsun ama bilmezki dunyada okadar kotukuk varken o aski bulsun cunkh kimse sevmeyi aski merhamet vicdan beslemiyirum cunku olursa olur olmazsa olur aslinda sevdigin iin cabalicaksin internette birini gordum asik oldum bu degil ask ask once gozlerine islicek sonra kalbine kalbin ritmi degistiginde gukumsemesi guzel goruncek sinra o tanimak isticeksin taniyinca sahiplenme budur ask herkesin aski tanimi vardir bnim gokkusagi butun renkleri tanimlayan ama birlestinde sahaser yaratan

calismak.insanı özgürleştirir
