Pes etsem bana yakışmaz, devam etsem gücüm yok. Gel ortada anlaşalım hayat.

Huzuru arıyorum. BiIiyorum ne yerde ne de gökte. AsIında huzur beIki de benim içimde, ihmaI ettiğim bi köşede.

Ne zaman elleri zambaklı padilah olursam

Sana uzun heceli bir kent vereceğim

Girilince kapıları yitecek ve boş !!

Hasta değilim,üzgünüm Vadideki yankımı kaybetmiş gibi üzgün.

Aslında hepimiz kendi içimizde biraz yaralıyız. Kimse mükemmel değil. Galiba hepimizin biraz canına okunmuş.