İnsan diyorum..

Öyle durduk yere soğumuyor..

Hayattan ve insanlardan..

Susuyor ve sustukça biriktiriyor..

Ve sonra..

Ya içindekileri haykırıyor..

Yada sessizce uzaklaşıyor..

Her şeyden ve herkesten...

Tüm..

Yelkenlerim yırtılmış..

Ben..

Hala..

Rüzgardan medet umuyorum...