Zeynep, 43

bana biçilen bu ölüm armağan mı bela mı bilemedim

eğildim dünyaya yüzünün yaprağına değdim

gövdeme gömülü rüzgârların kapısında bekledim

taş söyledim çöl içtim kusur ettim kendimi

insanın insana açıldığı ilk tufandır aşk dedim

dağıma indim karanlığıma

aşka tutulan bir mum ile sana değdim

diledim ki kalbimi düşürdüğüm çadırında döneyim!

dilime değen mühür alnımda duran kılıç

dünyaya dağıldığım aynada seni söylesin

kirpiğimden kalkan gemiler hep suyunda gezinsin diledim!

• Nivel

  1

• Puntos

  -5