
İnsanın insanı üzdüğü kadar başka ne üzebilir.?
Oysa üç günlük dediğimiz dünya aleminden eyvallah demeden ayrılıp gidenler var. Hiç mi yüreği sızlamaz insanın ahları perde perde açılırken. Huzur vermeli, yormamalı, tebessümleri yok etmemeli, İnsan insana derman olmalı, huzur verip halden anlamalı...








Özlemek saklamaktır Bazen yalnızlğından, bazen ise etrafındaki gereksiz kalabalıktan..... Özlemek haykırmaktır Sesin kısılırcasına özledim diye bağırmaktır... Özlemek kızmakıtır... Bazen özlemine neden olanlara, bazen ise kadere çaresizce.... Özlemek yanılmaktır Gece yarısı kalktığında, herseyin bir ruya olduğunu anladığında mesela.... Özlemek sabretmektir Usanmadan şafağı gözlemektir Yılları, ayları, haftaları, günleri, saatleri, dakikalari hatta saniyeleri kovalamaktır..... Özlemek yaşamaktır Yalnızlığa inat mücadele etmektir...Özlemek kavusmaktır.... Bir daha ayılmayacasına… Sımsıkı sarılmaktır sevdigine.
