
Iyi şeylerin öncesi hep sancılı. Mutsuzluk yaşanmadan mutluluk gelmiyor. Hüznü bilmeden güçlü olamıyor insan. Yanlış insanlarla tanışmadan da doğru insan gelmiyor kimsenin hayatına. Bu yüzden yaşamına giren yanlış insanlara kızma. Bil ki her acının sonunda seni bekleyen bir mutluluk, her yanlış insanın arkasında "senin için" bekleyen doğru var..



Gittiğinden beri,kaç gün bitti,kaç ay geçti bilmiyorum solyanim
. Açıkçası korktum saymaya.. Ama bugüne kadar hiç bole bir şey demedim . Hep içimde tuttum, hep içimde sakladım çığ gibi büyüyen hasretini. Ama bugün .. Bugün çatladı yüreğimin sabır taşı ! Bugün taştı kalbimin bardağı. Dayanamıyorum aşkım.. Dayanamıyorum artık sensizliğe ! Hükmedemiyorum sensiz ne aklıma , ne de bu yüreğe.. Bazen düşünüyorum ; Gitmeseydin bu dunyadan ne olurdu diye .. Ne kaybederdik ki ?
Ne vardı ki elimizde aşktan başka ? Biz çok savaştık seninle , çok direndik kazandık, cok sevdik. Böyle yenilmemeliydik ! Böyle çaresiz,eli kolu bağlı teslim olmamalıydık kadere ..
Biz aşktık !Aşıktık.. Aşkta yarı yolda bırakmak yoktu sevgilim. Aşkta yarı yolda bırakmak olmamalıydı…
Merak etme , öyle eskisi kadar ağlamıyorum artık . Öğrendim gözyaşlarımı içime akıtmayı. Ama yalan yok ! Eskisinden de çok özlüyorum seni .. Biliyor musun, bende senin gibi rüyamda konuşuyormuşum. Arkadaslar söyledi. Hep seninle ilgili ama her gün farklı şeyler sayıklıyormuşum geceleri . Zaten hep bu geceler bitirdi ya beni .. Neyse . Merak etme bilmiyorlar senin ruyalarima geldigini , anlatır mıyım hiç ?
Sen benim özelimsin, kutsalımsın.. Her zaman istediğin gibi hala saklımdasın. Hep içimde tuttum aşkını da,seni de .. Ama bittim artık ! Tükendim işte anlasana .. Yüreğimin her yanını kemirdi sensizlik,yarım kaldım .. Bir keresinde ‘Gel’ demişim sana rüyamda . ‘Dön artık evimize’ demişim ‘ Bana dön'
Hadi aşkım,kabul et yakışmadı bize pes etmek bu yok oluş
Yakışmadı bize ölümü kabullenmek.
İlk defa böyle sesleniyorum sana
Seni çok ozluyorum solyanimmmm...



Morg kapısında beklemek. Bu kadar diyor insan, bu kadar işte. Hayat dediğin bu. Kendini parçaladığın kariyerin,bitmesin diye ağladın ilişkin,acıdan nefessiz kaldığın geceler, uğruna canını bu denli yaktığın hayat bu işte. Morg kapısının önünde yüzüne vuran o derin soğukla iliklerine kadar hissediyorsun acıyı… Hayat denen şey bu işte. Sahi hayat bu kadar basit miydi? Morg kapısının önünde anlaşılacak kadar? Yoksa iliklerimize kadar işleyen acı mıydı, bize hayatı öğreten…!🥀🔪
