
Uzaklarda bir yerlerde, bir özlediğin varsa eğer, buruk bir mutluluk yaşarsın kimselerin bilmediği zamanlarda... Her aklına geldiğinde yada aklından hiç çıkmayışında gülümsersin. Yarım ve hüzünlü bir gülümsemenin sıcaklığı yayılır yüzünün kıvrımlarına...“Özlediğim…!!!” diye haykırırsın rüzgarlara verip sesini... Duyar da belki yüzünü sana çevirir diye... Nafile olduğunu bilsen de sesini rüzgara emanet edip usanmadan seslenirsin. “Özlediğim Nerdesiiinnn!!!









Ben sana aşık olmak istememiştim ki, ben başımı yaslayıp müzik dinleyebileceğim birini arıyordum. Sabahları yatağımda döndüğümde yüzüme gülümseyen birini, sıkılmadan saatlerce konuşabileceğim birini. Gittiğimiz yerleri beraber keşfedeceğim birini, elini tutmasam bile olurdu. Gözlerime mutlulukla bakan birini arıyordum zaten ben. Beraber sarhoş olup sokaklarda deli gibi bağaracağım birini. geçmişim...izi kıskanmadan,kahkahalarla eski aşklarımızı konuşacağım birini Bütün günün sonunda biten paramız yüzünden metrelerce yolu yürüyeceğim, YAAA SADECE OMZUNDA UYUYABİLECEĞİM BİRİNİ arıyorum...senı arıyorumm


Artık insanları tanımak için zaman kaybetmiyorum:
Nasıl olsa onlar zamanı gelince Yaptıklarıyla kendilerini tanıtıyorlar.
İnsanlar gidecekleri yere kadar sizi kullanırlar.
Üstünüzden ağır yükler geçer.Vefa gösteren,Minnet duyan az olur.Fedakarlık,Vazifeniz haline gelir.Yürüyüşün sonunda gelen Başarıyı kendilerinden,başarısızlığı ise genellikle sizden bilirler........
ARTIK HERKEZ İŞİNE BAKSIN...
