Murat, 35

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu

ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim..

Ne hissettiysem onu söyledim , onu yaşadım...

Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım...

Asla keşkelerim olmadı...

Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım...

Karşıma bazen gerçek yüzler bazen sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım...

Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim , ya da asla birini severken karşılığını beklemedim..

Dostluğuma değer biçmedim , sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim...

Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim.. !

Bazen çok kırıldım ,bazen belki de kırdım...* Ama hata insana mahsustur dedim… Affettim , af diledim...Ben hiç kimseyi kaybetmedim...Sadec...e ...Zamanı geldiğinde vazgeçmesini bildim...!

En basit yalanları gözümün içine bakarak söyleyen aptallar tanıdım

inandığımı sandılar.

Bense onların kuş kadar akılları ve cahil cesaretlerine hayrandım..

Çok insan tanıdım bana sahip olmak isteyen etrafımda dolanan, ama kendimi bildim bileli kanmadım sahte yüzlere. Kedi ciğer hesabı mundar derler ya kötü insan oldum.. Bu yüzden dostumu da sevgilimi de özenle seçtim. Birileri olsa da, çok kalabalıkmış gibi görünse de hayatım tek başıma ayakta kaldım düşsem de kimsenin elini tutmadan kalktım. Kimseye muhtaç olmadım. Beni sevenler oldu elbet kötü giden ilişkilerimi tamir etmek istedim çok yoruldum ara verdim.. Ölürcesine sevmedim ben birini "Aşkın ne olduğunu çok iyi biliyorken, tanışamadım onunla sıkamadım elini ".. Evet, farklı geldim hayata diğerleri gibi değildim, olmamda zaten. Hamurum sağlam fazla su yok! Sürekli derim kendi kendime ne gülüşüm ne bakışım nede sevgim herkese nasıp olmaz diye.. Kendimi çok yükseklerde gördüğümden değil tabikide her insanın özeli vardır ya, özelime sakladım kendimi.. Her ne kadar rollerimiz olsa da, bu hayat bir film değil gerçeğin ta kendisi.. Günden güne eriyor günden güne ölüyoruz!

• Nível

  1

• Pontos

  -65