
Hayatımı adadığım bu yola, dik başladım, dik yürüdüm. Fakat zamanla yaşadıklarım karşısında, iradem güçlü bünyem kadar varlık gösteremedi. Tökezledim. Bocaladım. Ancak yoktan var edilen bir insan olduğumu asla unutmadım. Ben bir hiçim ve bir hiçin kaybedecegi bir şey olmaz. Bu düşünceyle, yorgun ruh ve bedenime diyorumki. Uyan ve kendine gel. Sen bir hiç olmakla beraber, bir insansın. Ve öldügündede öyle anılacaksın. Gözünden düşenleri bir kenara bırak. Pes etmeyen ataların gibi elbette şahlanacaksın. KEŞKE DEMEKTENSE YÜRÜ........!!!