
Bir yerlerde yaşadığını bilmek yetiyor.
Yetiyor mutlu olduğunu bilmek.
Görmesem de seni hiç,
Duymasam da sesini.
Yetiyor bu ayağa kalkmama,
Her düştüğümde.
Ve biliyorum ama şimdi ama sonra okuyacaksın bunları bir şekilde bir gün. Ve yetecek bu ihtimal mutlu olmama. Seni sevmek kadar güzel şey, gelmeyeceğini bile bile beklemek!
Beklemek ki; Yaşamaktır.
Yaşamak!
Yokluklardan bekleyişlere dikilmiş bir elbise.
Belki de bu yüzden sadece kefenle gömülür insan.
Bundandır ki,
Ölümler soğuk,
Ölümler tek kişilik,
Ölümler çırılçıplak.