

Bana göre birini çok sevmek mesele değil. Önemli olan hep sevmek,mühim olan bu duyguyu sürekli devam ettirmek. Fazla olan bütün sevgiler bitiyor zamanla. Az olsun ama hep olsun. Şüphe duyma, vâr olduğunu ve seninle olduğunu hep bil. Sevgi, hayatında daimi şeylerin başında gelsin.

Dilsiz düşünce yoktur da duygu çoğu kez dilsizdir.

Uçmayı öğrenemeden göçmeye mecbur kalmış bir kuş gibi kalbimiz.

Bu dünya soğuk. Rüzgâr genelde ters yöne eser. Limon ağaçları kurur. Bahaneler hep hazır. Güzel günler çabuk geçer. “İçimiz hep bir hoşçakal ülkesi”

Yağmurlu bir havanın ardından birdenbire önümüze çıkan bir gökkuşağına yetişebilmek gibi beyhude bir telaşa döndü hayat.

bir güzel kahve ısmarla kendine, seni mutlu eden sesi duymak için "alo "de. Hiç işin olmasada öğle üzeri dışarı çık, yağmur varsa ıslan, güneş varsa ısın, hatta üşü hava soğuksa..

İnsan gittikçe daralan dünyasında neden mutsuz. Herkes artık gereğinden fazla büyüyor da onun için mi?

Az ağlıyoruz. Dünya bu yüzden çok kirli.

İnsan kendi mutlu olma imkânını görebilmeli. Mutluluksa filmlerin, romanların içinde değil, kendi yaşadığımız basit hayatın içindedir. Ve önemli olan yaşanılan “an”dır.