









Allah cc. der ki:
Kimi benden çok seversen, onu senden alırım.
Ve ekler:
"Onsuz yaşayamam" deme, seni onsuz da yaşatırım.
Ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur, sabır taşar, canından saydığın yar bile bir gün el olur, aklın şaşar.
Dostun düşmana dönüşür, düşman kalkar dost olur, öyle garip bir dünya.
Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur.
Düşmem dersin düşersin, şaşmam dersin şaşarsın.
En garibi de budur ya, Öldüm der durur, yine de yaşarsın... (Hz.Mevlana)




KapaIı sandığın içinde günışığına çıkmayı bekIeyen, kıymeti biIinmemiş bir define değiIim ben. Hakkımda soracağın her sorunun cevabı üç aşağı beş yukarı sende sakIı zaten. Beni keşfetmeye çaIışmanı da, keşfettiğini sanmanı da istemem. Tanımak zorunda değiIiz birbirimizi, daha bir arpa boyu tanıyamamışken kendimizi.













Mademki yaşamak zorundasın,
Sende zorluk çıkaracaksın hayata
Mesela bir gün uçacaksın mutluluktan,
Bir gün kahrolacaksın acı çekmekten
Öfkeni silah yaparak korkusuzca yürüyeceksin
Halden anlamayanların üzerine
Severek Kerem misali öldüğün gibi
Kavga ederek ölmesini de bileceksin
Ve öğreneceksin atalarından,
Kahramanca savaşmasını ve insanca yaşatmasını
Yine de gülmesini dünyanın her yıkılmasından sonra,
En çok da sevmesini bileceksin
Yelkenin yönünü açık denizlere ayarlamayı,
Koşmayı her ümidin peşinden bileceksin
Dostunun sıcaklığını duyacaksın
Bir bardak çay tadında
Keyif alacaksın,
Güneşin üzerinde gezinmesinden
Yine de unutmayacaksın;
Her günün umuda battığını,
Her güneşin ümitle doğduğunu







