


Diyorum ki; toplasak tası tarağı...
Kapatsak telefondaki tüm hesapları...
Hiç kimsenin bilmediği bir köye yerleşsek.🏡
Küçük bir bahçesi...
Bahçesinde köpeği...🐕
Yemişler dikelim fidandan, biraz da domates falan...🍅
Aksam erken yatıp, sabah ezanıyla uyansak.
İlk önce bahçeye inip, çiğ düşmüş biberleri toplasak...🌶
Ağaçları sulayıp, feslegenleri okşasak...🌿
Ayagımız toprağa bassa, gelen geçenle selamlaşsak...🚶♀️🙋♂️🚶♂️🙋♀️
Etrafımızda kuş sesleriyle... 🐦
Balkonda bir kahvaltı, kahvaltıda tereyağlı köy yumurtası...🍳🥚
İkindi vakitlerinde asma çardagı altında, komşularla semaverde çay sefası...☕
Çilek kokusu getiren meltem esintileri ve
kucaklaşan gönül sohbetleri..🍓
Akşam olunca çeksek perdeleri, sobayı yakıp kestane atsak.
Kıvrılıp miskin bir kedi gibi yerdeki mindere,
iliklerimize kadar uykuya dalsak.🐈
Diyorum ki gitsek buralardan.
Ardımızda lüzumsuz telaşlar...
Heybemizde yeni huzur...
Tek derdimiz yumurtlamayan tavuk.🐔🐓
Çürümüş domates...🍅
Çiçeğine dolu vurmuş kiraz olsa..🍒
Ne trafik gürültüsü, ne bir yere yetişme arzusu..
Tüm bu kargaşayı şehirlere bıraksak.
Ağrıyan başımızı, yorgun ayaklarımızı alıp,
kirlenmiş ruhumuzla yola koyulsak...🛤
Diyorum ki; gitsek buralardan...
Ne varsa bizi yaşamaktan alıkoyan,
arkamızda bıraksak...

