söyle kiyi ksabasinda deniz gunes doga esliginde yasasak arada bi oltamizi atip balik tutsak

gönül ne kahve ister ne kahve hane gönül muhabbet ister kahve bahanre

dunyayi seviyorum da amma velakin biz insanlar nasil bir canliyiz hem var ediyor hem yok ediyoruz bu koskaca dunya bukadar yukumuzu cekiyorda bi biz mi bu dunya uzerinde baris icerisinde yasayamiyoruz